تنقیه یا اماله در منزل

آسیب نخاعی موجب کند شدن حرکت روده‌‌ها و به تاخیر افتادن اجابت مزاج میشه. معمولا نخاعی‌ها برای اجابت مزاج برنامه دارند و حتما از روش خاص خودشون استفاده می‌کنند. قرص سیلاکس، قرص بیزاکودیل، و شیاف بیزاکودیل از داروهایی هستند که برای اجابت مزاج ازشون استفاده میشه. با مصرف داروهای ذکر شده، اجابت مزاج در توالت، با ماساژ چرخشی شکم، و باز کردن ماهیچه‌ی مقعد با دست، معمولا بیش از یک ساعت طول میکشه. برای کم کردن طول اجابت مزاج در توالت میشه از وارد کردن آب ولرم شلنگ توالت به داخل روده استفاده کرد. روش کار اینه:

۱- هنگام اجابت مزاج در توالت دمای آب به دمای بدن می‌رسد.

۲- فشار آب به گونه‌ای تنظیم میشود که فشار آب موجب آسیب به بدن نشود.

۳- باید با انگشت ماهیچه مقعد را باز شود.

۴- شلنگ آب نزدیک مقعد میشود و آب با فشار از بیرون و از کنار انگشت وارد روده میشود.

توجه کنید: این روش مکمل روش‌های دیگه است، ورود آب به روده کمک به تخلیه سریعتر روده‌ای میکنه که پر شده و به مرحله و زمان تخلیه رسیده.

هشدار خطر:

۱- هرگز شلنگ وارد روده نشود.

۲- برای جلوگیری از سوختگی دمای آب بشدت کنترل شود و بیشتر از ۴۰درجه نشود.

۳- به دلیل کثیف کاری زیاد، حمام و توالت و هم زمان انجام شود.
پیوست: تنقیه یا اماله به فروکردن آب یا هر مایع دیگر به داخل روده بزرگ جهت پاک کردن روده از پلیدی و غایط دیرمانده و فسادانگیز گفته می‌شود. معمولاً این کار را برای درمان برخی از بیماری‌ها به کار می‌برند. امروزه کاربرد این روش بسیار کمتر از گذشته است و گاه برای درمان بیماریهای گوارشی مانند یبوست شدید استفاده می‌شود.

توالت رفتن ۱

توالت رفتن ۲

توالت رفتن ۳ مهم

نخاعی راه رفت

محققان با کاشت یک الکترود زیر آسیب نخاعی یک بیمار توانستند کاری کنند تا این فرد فلج نخاعی مجددا کنترل پاهای خود را به دست آورد. ترکیبی نوآورانه از تحریک نخاعی الکتریکی و درمان فیزیکی به مرد ۲۶ ساله اجازه داد تا حرکت پاهای خود را برای اولین بار پس از سه سال از گذشت یک تصادف که باعث معلولیت او شده بود به دست آورد. محققان موفق به توسعه روشی شدند که قبلا انجام شده بود و در آن از جریان‌های الکتریکی که به ستون فقرات هدایت شده برای کنترل دوباره اندام فلج استفاده می‌شد. محققان این پژوهش این مرد را به مدت ۲۲ هفته تحت درمان فشرده فیزیکی قرار دادند تا عضلات وی برای تحریک نخاعی آماده شود. آنها سپس یک الکترود را درست در زیر منطقه آسیب دیده نخاع کاشتند. هنگامی که سه هفته پس از انجام عمل جراحی، تحریکات الکتریکی آغاز شد، این مرد ۲۶ ساله به سرعت از خود واکنش نشان داد. او در حالی که به پهلو خوابیده بود قادر بود تا پاهای خود را حرکت دهد. او همچنین به طور مستقل و بدون نیاز به دخالت پزشکان قادر به ایستادن بود و تعادل خود را با نگه داشتن میله‌ها حفظ می‌کرد. در این روش جدید پژوهشگران به توسعه یک فرآیند نوین پرداختند که در آن به جای استفاده از تحریک الکتریکی به طور مستقیم برای فعال شدن عضلات از تحریک شبکه عصبی نخاع استفاده کردند. منبع

جایگزین بافت نخاعی آسیب‌دیده

هنگامی که افراد دچار آسیب نخاعی می‌شوند و توانایی حرکتی در اندام‌های خود را از دست می‌دهند، این امر در واقع یک مشکل روند پردازش سیگنال‌های عصبی است. سلول‌های مغزی همچنان می‌توانند تکانه‌های الکتریکی واضحی ارسال کرده و اندام‌ها همچنان قادر به دریافت آن هستند اما این سیگنال‌ها در نخاع آسیب دیده گم می‌شوند. محققین در حال کار بر روی یک چیپ مغزی هستند که می‌تواند سیگنال‌های الکتریکی عصبی را ثبت کرده و آنها را به گیرنده اعضای حرکتی منتقل کند و به این ترتیب، آسیب را دور بزند. اخیرا محققین یک مطالعه منتشر کرده‌اند که یک پیشرفت در فناوری را نشان می‌دهد و قادر است سیگنال‌های پایاتر، واضح‌تر و قوی‌تری در بدن ایجاد کند. این فناوری با عنوان اتصال مغز و کامپیوتر، سیگنال‌ها را ثبت و با کمک الکترودها منتقل می‌کند. الکترودها، قطعات کوچکی هستند که سیگنال‌ها را از مواد شیمیایی مغز تحت عنوان انتقال دهنده‌های عصبی می‌خوانند. با ثبت سیگنال‌ها در لحظه‌ای که شخص قصد حرکت دارد، این اتصال متوجه الگوی سیگنال‌های مربوطه شده و آن را به اعضا و یا حتی اعضای مصنوعی منتقل می‌کند و به این ترتیب حرکت را به فرد باز می‌گرداند. مواد فعلی این الکترودها در این دستگاه یک ورق نازک پلاتین است. مشکل اینجاست که این الکترودها ممکن است در طی زمان خراب شوند. سپس الکترودهایی از جنس کربن شیشه‌ای ساخته شد. این مواد ۱۰ برابر نرم‌تر از پلاتین هستند و در طی زمان و تحت شبیه سازی الکتریکی دوام بیشتری دارند. کربن شیشه‌ای برای خواندن انتقال دهنده‌های عصبی بسیار بهتر عمل می‌کند و سیگنال واضح‌تر است. محققین در حال استفاده از این اتصال مغز و کامپیوتر هستند تا سیگنال‌های عصبی را هم‌زمان از قشر مغز و داخل مغز دریافت کنند. یکی از محققین می‌گوید: اگر شما از بخش‌های عمیق‌تر مغز اطلاعات را ثبت کنید، قادر خواهید بود از سلول‌های عصبی پیام دریافت کنید. در قشر مغز شما از خوشه‌ها سیگنال دریافت خواهید کرد. این ترکیب به شما یک درک بهتر از سیگنال‌های پیچیده مغز می دهد.

محققین در حال کار بر روی استفاده‌های دیگر این فناوری هستند. آنها مشغول آزمایش بر روی موش‌ها هستند تا بفهمند این تحریکات الکتریکی آیا باعث رشد نورون‌های جدید در نخاع می‌شود یا خیر؟ امید است که این تحریکات باعث رشد سلول‌های جدید و جایگزینی بافت نخاعی آسیب دیده در انسان شوند. الکترودهای جدید کربن شیشه‌ای به وی اجازه ایجاد تحریک، خواندن سیگنال‌های الکتریکی  و شناسایی بهتر حضور انتقال دهنده‌های عصبی در نخاع را می‌دهند. منبع

حرکت پس از آسیب نخاعی

گروهی از محققان مشغول تحقیق روی روشی هستند که به بیماران معلول کمک می‌کند، تا دوباره اعضای از کار افتاده خود را حرکت دهند. آنها برای این کار الکترودهای کوچکی را در بدن بیمار قرار میدهند.  این گروه تحقیقاتی تاکنون توانسته پتانسیل الکترودها برای انجام این مهم را در یک گربه نمایش دهد. به این ترتیب روزنه امیدی برای حرکت دوباره افرادی به وجود آمده  که در نخاع دچار جراحت شده‌اند و همچنین افرادی که از اندام‌های مصنوعی استفاده می‌کنند. طبق تحقیقات این گروه یکی از موارد بیشماری که در نمونه‌های بیماران فلج مشاهده می‌شود، سلامت مغز، ماهیچه‌ها و اعصاب است. اما در این میان ارتباط میان این بخش‌ها و مغز یا همان ستون فقرات، از بین رفته است. از آنجا که اعصاب موجود در ستون فقرات ترمیم نمی‌شوند،  بهترین راه حل، ایجاد و یا بازگرداندن حرکت به اعضای مختلف است. این گروه نبض‌های الکتریکی کنترل شده‌ای را به ماهیچه‌های عضلات پلانتار فلکسور در زانوی یک گربه متصل کردند.  برای این کار نیز یک الکترود را به کار بردند. به این ترتیب این الکترود که ارتباط میان لایه های مختلف اعصاب را برقرار می کند، در اعصاب ماهیچه زانوی گربه قرار داده شد. سپس الکترودها به یک کنترل کننده (PIV) متصل شدند تا فرایند ارسال نبض را انجام دهد. به گفته این گروه تحقیقاتی دستگاه های کنترل کننده (PIV) توانستند نبض‌های خاصی را به اعصاب مشخص ارسال کنند. به این ترتیب دانشمندان موفق شدند به گربه کمک کنند زانوی خود را به سادگی و راحتی حرکت دهد. آنها امیدوارند بتوانند همین سیستم را برای انسان نیز به کار بگیرند و بیماران بتوانند با پوشیدن یک جعبه کنترل به اندازه یک تلفن همراه (که از آن پیام هایی برای اعصاب مشخص شده ارسال می شود) دوباره اعضای از کار افتاده بدن را حرکت دهند. منبع

سلول بنیادی و درمان آسیب نخاعی

محققین در در مطالعه‌ای روی رت‌ها نشان دادند که پیوند سلولهای بنیادی بالغ مدیفه شده به صورت ژنتیکی به طناب نخاعی آسیب دیده میتواند مسیرهای الکتریکی مرتبط با حرکت را احیا کند. طی آسیب نخاعی، دمیلینه شدن یا تخریب پوشش میلینی در سیستم عصبی اتفاق می‌افتد. پوشش میلینی بوسیله اولیگودندورسیت‌هایی صورت می‌گیرد که همچون لفاف‌های آکسون اعصاب را دربر می‌گیرند و به تسریع فعالیت‌های عصبی و عایق بندی هدایت الکتریکی کمک می‌کنند، بدون میلین، اعصاب نمی‌توانند پیام مناسب را برای انجام حرکت به عضلات بفرستند. محققین دریافتند سلولهای بنیادی بالغ(سلولهای پیش ساز اولیگودندروسیتی) مشتق از نخاع می‌توانند به اولیگودندروسیت تبدیل شوند. این سلولهای جدید می‌توانند مسیرهای الکتریکی و در نتیجه عملکرد را احیا کنند که این نتیجه میلین زایی مجدد است. موفقیت بزرگ این مطالعه در گام اول جداسازی سلولهای پیش ساز از طناب نخاعی بالغ بود و در گام بعد، محققین قبل از پیوند این سلولها، آنها را برای بیان پروتئین فاکتور نوروتروفیک مژهای (CNTF) به طور ژنتیکی دستکاری کردند. به نظر می‌رسد که پروتئینCNTF علاوه بر رشد اعصاب، بقا و تمایز سلولهای پیش ساز اولیگودندروسیتی را نیز در محیط کشت تسهیل میکند. نکته جالب تر این مطالعه این بود که شواهد مربوط به میلین زایی مجدد نشان می‌دهد که این فرایند درست به صورت همزمان با تجمع آناتومیکی این مسیرهای حرکتی در ماده سفید نخاع اتفاق می‌افتد و این فرایند، این اطمینان را می‌دهد که مکانیسمی که به موجب آن سلولهای پیش ساز اولیگودندروسیتی پیوند می‌شوند، می‌تواند ریکاوری عملکردی را از طریق میلین زایی مجدد احیا کند. منبع

سلول های بنیادی می توانند مغز شما را ترمیم کنند

داده های مثبت اولیه از مطالعات آسیب نخاعی

داربست های زیستی کامپوزیتی قادر به الگوسازی برای

ساختار بافتی و هویت سلولی هستند

احیای توانایی حرکت در آسیب نخاعی

در مارس گذشته، کریستوفر بوسن که یک فرد ۲۱ ساله است به دلیل یک حادثه رانندگی دچار ترومای شدید و آسیب دیدگی از ناحیه گردنی نخاع شد و به همین دلیل توانایی حرکتی را از این ناحیه به پایین از دست داد و حتی برای تنفس نیاز به دستگاه‌های کمکی دارد. در طی روند درمانی، پزشکان تقریبا از بهبودی وی ناامید شده بودند تا این که گزینه سلول درمانی پیش آمد. آنها از درمانی جدید استفاده کردند که شامل سلولهای پیش ساز اولیگودندروسیتی است که مشتق از سلولهای بنیادی جنینی است. سلولهای پیش ساز اولیگودندروسیتی، سلولهای میلین سازی مغز و نخاع هستند که به عملکرد سلولهای عصبی کمک می‌کنند. نتایج مطالعات پیش درمانگاهی در مورد این محصول نشان داده است که می‌تواند وسعت ناحیه آسیب دیده را کاهش دهد و لایه میلین پوشاننده سلولهای عصبی را احیا کند، فاکتورهای را برای تحریک رشد سلولهای عصبی تولید می‌کند و موجب رگزایی بهتر و بیشتر در ناحیه آسیب دیده می‌شود. استفاده و تزریق منجر به این شده است که کریستوفر بوسن ۲۱ ساله توانایی‌های حرکتی دستان و بازوانش را بدست آورد و فرایند تنفسی وی نیز به صورت مستقل و بدون نیاز به سیستم‌های کمکی صورت گیرد. در واقع استفاده از این نوع سلول درمانی، کیفیت زندگی کریس را بهبود بخشیده است.منبع
پاپوش:
رفتم از عابربانک پول گرفتم، موقع برگشت راننده‌ای داشت ماشینش را جلوی پلی که باید از روش رد می‌شدم پارک می‌کرد. وقتی راننده رسید به من، بهش گفتم: حالا من چیکار کنم؟؟ راننده گفت: میخواهی بری؟ گفتم: نه اومد اینجا خاله بازی کنم.

طیف وسیعی از کاربردها برای سلول های بنیادی پرتوان

قابل توجه علاقه‌مندان آشپزی: کانال تلگرام آموزش آشپزی @LazizHA با بیش از هزار ویدئو کلیپ آموزشی بسیار کم حجم، برای تهیه‌ی لذیذترین غذاها:https://telegram.me/LazizHA

بسوی درمان آسیب نخاعی

گروهی از محققین در کالج سلطنتی لندن درمان جدیدی را طراحی کرده‌اند که قادر است به طور معناداری ظرفیت بدن برای ترمیم آسیب‌های ناشی از حملات قلبی و شکستگی‌های استخوانی را بهبود ببخشد. این درمان جدید که به آن پرداخته شده است، طناب نخاعی را تحریک به تولید بیش از حد سلول‌های بنیادی می‌کند که برای ترمیم بافت‌های آسیب دیده بدن ضروری هستند. محققین امیدوارند که این درمان را تا انتهای امسال روی جانوران تست کنند. اگر تست‌ها موفقیت آمیز باشد، گام بعدی  شروع مطالعات انسانی خواهد بود که سعی در القای افراد برای استفاده از سلول‌های بنیادی خودشان و بازسازی اندام‌ها و بافت‌های آسیب‌دیده دارد. زمانی که فردی بیمار است یا دچار حادثه شده است، مغز استخوان شروع به آزادسازی انواه مختلف سلول‌های بنیادی برای ترمیم بافت‌های آسیب دیده می‌کند. زمانی که این سلول‌های بنیادی به بافت هدف‌شان مانند، قلب، عروق خونی، استخوان، غضروف و … می‌رسند شروع به بازسازی آن می‌کنند. این محققین بریتانیایی کشف کردند که راهی برا تحریک مغز استخوان برای آزادسازی دو نوع سلول بنیادی وجود دارد که در ترمیم استخوان، عروق خونی و غضروف نقش دارند. با استفاده از دارویی و فاکتور رشد، می‌توان تولید سلول‌های بنیادی را تا ۱۰۰ برابر افزایش داد. این افزایش تولید می‌تواند کارایی زیادی داشته باشد. استفاده از این روش بلافاصله بعد از حمله قلبی و اعزام وی به بیمارستان منجر به آزادسازی سریع سلول‌های بنیادی به خون آنها می‌شود و این امر می‌تواند نتایج درمانی فرد را بهبود ببخشد. منع


استفاده از سلول های بنیادی برای درمان بیماری های نخاعی بوسیله دامپزشکان

عکس/مراحل درمان سارا عبدالملکی قهرمان راگبی

قطع نخاع ۱۸ هزار نفر در سال بر اثر تصادفات

زنده ماندن کودک اراکی پس از تصادف با قطار

پیروزی با استقلال

پسرم امیرفرهاد الان دوسال و هشت ماه سن داره. دیروز بردمش پارک و ازش خواستم تنهایی بره تو زمین‌بازی و با بچه‌ها بازی کنه. اول گفت: نمیرم، چون اولین بارش بود که میخواست تنهایی بره بازی. با کمی تشویق رفت بسوی زمین بازی هنوز چند متر ازم دور نشده بود که برگشت طرفم و اومد کنارم و گفت: جایی نری‌هآاا، همینجا بمون. گفتم: چشم پسر قشنگم، شما نگران نباش، من همینجا میمانم و مراقب شما هستم. با اطمینان از حضور من، ازم دور شد و اینبار دوبرابر قبل ازم دور شد، اما باز بسرعت بطرفم برگشت. دوباره بهم گفت: بابا جایی نری‌هآاا، همینجا بمون تا من بیام. گفتم: چشم عزیزم، شما نگران نباش، من از اینجا مراقب شما هستم. این دورتر رفتن و بازگشتن بسوی من و اطمینان پیدا کردن از حضور من مرتب تکرار شد و هر بار پسرم دورتر میرفت و برمیگشت. قبلا در یک فیلم آموزشی دیده بودم این رفتار کودک را که با حس حضور پدر یا مادرش آهسته و کم کم از اونها دور میشه و به دورتر میره و نم نم برای زمان بیشتری دوری والدینش را تحمل میکنه.

پاپوش: منت خدای را عزوجل که طاعتش موجب قرب است و به شکر اندرش مزید نعمت. هر نفسی که فرو می رود ممد حیات است و چون برمی آید مفرح ذات. در هر نفس دو نعمت موجود است و بر هر نعمت، شکری واجب. خدای مربانم کرور کرور سپاس گزارم. (کرور ایرانی برابر با نیم میلیون یا ۵۰۰٬۰۰۰ می‌باشد)


شناسایی دلایل ژنتیکی بیماری عصبی آتاکسی مغزی نخاعی با استفاده از سلولهای بنیادی پرتوان القایی
عملکرد مناسب سلول های بنیادی نیازمند سولفید هیدروژن است

پتانسیل سلول های بنیادی در درمان آتروفی نخاعی عضلانی و بهبود نورون های حرکت

استفاده از سلول های بنیادی برای بازسازی موفقیت آمیز آسیب قشری نخاعی

هشدار کارشناسان در مورد توریسم سلول های بنیادی

نتایجی مثبت از پیوند سلول های بنیادی برای درمان ام اس

کنترل مثانه

افرادی که دچار آسیب نخاعی می‌شوند با چالش‌های بسیار زیادی مواجه هستند که راه رفتن مجدد یکی از کوچک ترین‌های آنها محسوب می‌شود. به همین منظور محققین کمبریج به دنبال راهی هستند که بتوانند کیفیت زندگی این افراد را افزایش دهند.  آسیب نخاعی از بسیاری جهات یک بیماری تستوسترونی است به این معنی که از هر پنج مورد آسیب‌های نخاعی، چهار مورد آنها در مردان اتفاق می‌افتد که شیوع آن هم بیشتر در اوایل سن بلوغ است. در نتیجه ارزیابی خطر وقوع این امر در مردان امری لازم است. شاید تعجب آور نباشد که وقتی از بسیاری از این بیماران در مورد اولویت هایشان در صورت سلامت سوال پرسیده می‌شود آن ها ابتدا به داشتن فعالیت جنسی و سپس توانایی حرکت دست و پا اشاره می‌کنند. راه رفتن و کنترل مثانه و ادرار اولویت‌های بعدی آنها محسوب می‌شود. در حال حاضر احیای عملکرد مثانه و کنترل ادرار یکی از چالش های اصلی است و بیماران مجبورند که مثانه‌شان را با سم بوتولینیون توکسین(بوتاکس) پر کنند تا آن را فلج کنند و بوسیله کاتتر چند بار در روز آن را تخلیه کنند. این شاید روشی ساده باشد اما استفاده از کاتتر می‌تواند منجر به عفونت و اسکار در بافت پیشابراه شود. برای حل این مشکل دکتر Fawcett و همکارانش در کمبریج ابتدا از دستگاهی موسوم به Brindley device‌استفاده کرده‌اند که ایمپلنتی است که به صورت یک محرک خارجی دستی عمل می‌کند و با انقباض مثانه به تخلیه شدن آن کمک می‌کند. این دستگاه نیز با مشکلاتی همراه است که از جمله آنها تضعیف کردن اعصاب حسی است که از لگن به نخاع می‌روند و در نتیجه این امر عضلات لگنی ضعیف شده و عملکرد جنسی از دست می‌رود. در ادامه، آنها ورژن بیورباتیکی از دستگاه Brindley را تولید کردند که سیگنال‌ها را از اعصاب حسی لگن دریافت می‌کند و پاسخ می‌دهد و در نتیجه این آسیب را قطع نمی‌کند. این سیگنال‌ها مانع تخلیه بی‌اختیار مثانه در زمان تحت فشار قرار گرفتن می‌شود و به بیماران اعلام می‌کند که مثانه آنها تا چه حد پر شده است و چگونه می‌توانند با استفاده از سیستمی الکترونیکی آن را تخلیه کنند. محققین امیدوارند بزودی این سیستم بیوروباتیک را وارد بازار جهانی کنند تا بیماران زیادی بتوانند از آنها نفع ببرند.منبع

اخبار ترمیم آسیب نخاعی

تیمی از محققین توانسته‌اند موشی که به دلیل آسیب نخاعی دچار فلج پاها بود را با استفاده از سلول‌های بنیادی درمان کنند. آنها در این مطالعه سلول‌های بنیادی عصبی مشتق از سلول های iPS‌انسانی را به موش پیوند کردند. سرپرست تیم تحقیقاتی اعلام کرد که این اولین بار در جهان است که اثرات درمان سلول‌های بنیادی پرتوان القایی به اثبات رسیده است.  در حال حاضر درمان موثری برای آسیب اعصاب نخاعی وجود ندارد و استفاده از سلول‌های iPSبرای درمان می‌تواند امیدهای درمانی را ایجاد کند. این مطلب که درمان چنین ضایعاتی با استفاده از سلول‌های iPSمیسر شده است بسیار خوشایند است. محققین قصد دارند که بزودی مطالعات بالینی را در این زمینه آغاز کنند. همان طور که گفته شد محققین سلول‌های بنیادی عصبی را از سلول‌های iPS تولید کرده‌اند که قادرند رشد کرده و به سلول‌های عصبی تبدیل شوند. محققین ۹ روز بعد از آسیب نخاعی، بیش از ۵۰۰۰۰۰ سلول بنیادی عصبی را به نخاع‌های آسیب دیده  ۴۰ موش پیوند کردند. تصور می‌شود این زمان، زمان مناسبی برای پیوند باشد. محققین از نوع خاصی از موش استفاده کردند که بعد از پیوند دچار واکنش‌های ایمونولوژیک نمی‌شود. بعد از حدود یک ماه، ۲۹ موش که زنده مانده بودند قادر به راه رفتن و دویدن بودند و ۱۱ موش به دلایلی نامربوط به آزمایش مردند. اگرچه بسیاری از محققین نگران ایجاد تومورهای بدخیم بوسیله iPSCها هستند اما هیچگونه توموری در این موش‌ها مشاهده نشد. منبع