کاشت رابط رایانه‌ای

شرکت نورالینک اعلام کرده است که اکنون درخواست‌های‌ داوطلبین انسانی را که مایل به کاشت رابط رایانه‌ای آزمایشی N۱ این شرکت در مغز خود هستند، می‌پذیرد.

اولین مطالعه انسانی نورالینک، به نام پرایم برگرفته از سرواژه‌های کلمات رابط دقیق رباتیک کاشته شده مغز و رایانه به زبان انگلیسی، توجه افراد مبتلا به فلج چهار اندام به دلیل آسیب نخاعی گردن یا اسکلروز جانبی آمیوتروفیک را به خود جلب می‌کند. آنها همچنین باید دستکم ۲۲ سال سن داشته باشند و یک مراقب ثابت و قابل اعتماد نیز داشته باشند.

ماسک در سال ۲۰۲۲ گفت که قصد دارد این دستگاه را در مغز خودش قرار دهد، اما بعید به نظر می‌رسد که او جزو اولین دسته از شرکت‌کنندگان در آزمایش باشد.

شرکت نورالینک که در سال ۲۰۱۶ تشکیل شد، در حال توسعه فناوری است که مغز انسان را با یک رابط رایانه‌ای ادغام می‌کند تا افراد مبتلا به بیماری‌های عصبی را قادر سازد با دستگاه‌های مختلف ارتباط برقرار کرده و آن‌ها را کنترل کنند.

به عنوان مثال، فردی که فلج است، به طور بالقوه می‌تواند از تلفن خود صرفا با تصور حرکت دادن دست‌هایش استفاده کند. با این حال، در دراز مدت، ایلان ماسکِ همیشه جاه‌طلب پیشنهاد می‌کند که این فناوری می‌تواند انسان‌ها را به «شناخت مافوق بشری» مجهز کند.

نورالینک می‌گوید که قبل از تلاش برای رسیدن به آن افق‌های دور، می‌خواهد از مطالعه پرایم برای ارزیابی ایمنی ایمپلنت N۱ و ربات جراحی R۱ استفاده کند.

همچنین عملکرد اولیه رابط مغز و رایانه خود را که افراد فلج را قادر می‌سازد تا دستگاه‌های خارجی را با افکار خود کنترل کنند، ارزیابی کند.

نورالینک در پستی در وبسایت خود توضیح داده است: در طول این مطالعه، ربات R۱ برای قرار دادن نخ‌های بسیار ظریف و انعطاف‌پذیر ایمپلنت N۱ در ناحیه‌ای از مغز که تصمیم برای حرکت را کنترل می‌کند، به‌ کار می‌رود. هنگامی که ایمپلنت N۱ در جای خود قرار گیرد، از نظر زیبایی ‌شناختی نامرئی است و برای ضبط و انتقال سیگنال‌های مغز به صورت بی‌سیم به اپلیکیشنی که تصمیم برای حرکت را رمزگشایی می‌کند، وابسته است.

این شرکت افزود که هدف اولیه رابط مغز و رایانه اعطای توانایی به افراد برای کنترل نشانگر یا صفحه کلید رایانه با استفاده از افکار است.

به گفته نورالینک مطالعه پرایم نشان دهنده گام مهمی در تلاش برای توسعه یک رابط مغزی برای ایجاد استقلال در افرادی است که نیازهای پزشکی برآورده نشده دارند.

نورالینک سال گذشته فیلمی از یک میمون با رابط مغزی رایانه‌ای منتشر کرد که در حال انجام بازی پونگ صرفا با فکر کردن در مورد آن بود. همچنین با استفاده از همین روش توانست نشانگر ماوس را حرکت دهد.

این شرکت به دلیل استفاده از حیوانات در تحقیقات خود با انتقاداتی نیز روبرو شده است، به رغم اینکه اصرار دارد که همیشه با احتیاط با آنها رفتار می‌کند. اوایل این ماه، ماسک به ادعاهایی مبنی بر اینکه از ۲۳ میمون دارای ایمپلنت ۱۵ مورد مرده‌اند، پاسخ داد و گفت: هیچ میمونی در نتیجه کاشت نورالینک نمرده است و افزود که در آزمایش‌های اولیه روی حیوانات از میمون‌های دارای بیماری لاعلاج استفاده کرده است.

شرکت‌های دیگر پیش از این فناوری مشابه نورالینک را توسعه داده‌اند. برای مثال، برین گیت به یک مرد فلج این امکان را داده است تا با تبدیل دستخط تصوری خود به متن، افکار خود را به اشتراک بگذارد.

اکنون هنوز روزهای اولیه برای نورالینک است، اما امید می‌رود که این فناوری روزی بتواند به ایجاد مزایای واقعی برای افراد فلج منجر شود یا حتی امیدهای بزرگ ماسک برای دستیابی به چیزی بسیار بزرگ‌تر را برآورده کند. منبع

پسینه: همیشه به همه گفتم، شما باید تا پایان عمر با شرایطی که دارید زندگی گنید و اصلا و ابدا اکنون خودتون را معطل آینده دور و نا معلوم نکنید.

بازدیدها: 67

ایلان ماسک و درمان فلج

ایلان ماسک گفت که خوشبین است که ایمپلنت‌ها می‌توانند عملکرد تمام بدن را برای افراد دارای آسیب نخاعی را بازیابی کنند.

ماسک گفت: من فکر می کنم ما با نرولینک فرصتی داریم تا عملکرد کامل بدن را به فردی که آسیب نخاعی دارد بازیابی کنیم. او افزود: من نمی‌خواهم امیدها را بی‌دلیل افزایش دهم، اما به طور فزاینده‌ای متقاعد شده‌ام که این کار می‌تواند انجام شود. او گفت: با شش هفته تمرین، میمون یاد گرفت که در ازای دریافت جایزه اسموتی موز، پونگ، بازی ویدیویی کلاسیک دهه ۱۹۷۰ را بازی کند.

ماسک گفت: که اولین محصولات نرولینک به افراد فلج این امکان را می‌دهد تا از گوشی هوشمند با ذهن خود سریع‌تر از افرادی که از انگشت شست استفاده می‌کنند؛ استفاده کنند و نسخه‌های بعدی آن به افراد دارای آسیب نخاعی برای راه رفتن دوباره کمک می‌کند. این استارت‌آپ ادعا کرده است که این آزمایش‌ها گام‌های اولیه‌ای هستند که می‌توانند روزی افراد فلج را قادر سازند تا تنها با استفاده از فعالیت عصبی خود، رایانه‌ها و دستگاه‌های تلفن همراه را به راحتی کار کنند. قطعاً نمی‌گویم که می‌توانیم این کار را انجام دهیم، اما به طور فزاینده‌ای مطمئن هستم که این امکان وجود دارد.منبع

پاورقی: طی تماسی که با مدیر شرکت تولید کننده تشک طبی امیدان مهر آیین داشتم گفتن بزودی تعدای از تشک‌های اسفنجی مخصوص افراد ضایعه نخاعی را عرضه خواهند کرد. من مدت ۲۸ ساله بدون مشکل زخم شدن از این تشک‌ها استفاده میکنم

بازدیدها: 256

استروژن پلیمریزه درمانگر نخاع

آسیب طناب نخاعی که منجر به فلجی و کاهش قدرت حرکتی می‌شود با همان ترومای اولیه متوقف نمی‌شود و گزینه‌های درمانی اندکی وجود دارد که مانع از تخریب بیشتر و مشکلات بیشتر شود و به نوعی می‌توان گفت درمانی برای این عارضه وجود ندارد. پژوهشگران یک زیست ماده جدید و امیدوار کننده را شناسایی کرده‌اند که می‌تواند به طور هدفمند آسیب طناب نخاعی را درمان کرده و مانع از آسیب دیدگی بیشتر شود. در این پژوهش محققین نشان داده‌اند که چگونه استروژن به عنوان یک هورمون تولید شونده بوسیله خود بدن می‌توانند به یک زیست ماده با آزادسازی سازی آهسته پلیمریزه شود و برای حفاظت از سلول‌های سیستم عصبی استفاده شود و حتی موجب افزایش بازسازی شود. بعد از آسیب طناب نخاعی، رادیکال‌های آزادی تولید می‌شوند که با گذشت زمان موجب افزایش آسیب دیدگی می‌شوند. در این میان محققین با الهام گرفت از ذات استروژن به عنوان یک ماده حفاظت کننده عصبی، یک پلیمر را تولید کردند که می‌تواند بعد از ایمپلنت شدن مستقیم به طناب نخاعی، بافت آسیب دیده را هدف قرار داده و استروژن را به عنوان یک ماده درمانی به آهستگی هر چه تمام تر در این نقطه آزاد کند. این رویکرد در مقایسه با داروهایی که به طور متداول استفاده می‌شوند اثر درمانی دقیق‌تر و موثرتری دارد و مانع از ایجاد عوارض جانبی در سایر اندام‌ها می‌شود. در تست‌های آزمایشگاهی، تیمار نورون‌ها و آستروسیت‌ها با استروژن پلیمریزه شده مشاهده شد که استروژن نه تنها دارای اثرات حفاظت کنندگی عصبی بلکه ممکن است بازسازی را نیز افزایش دهد. این اولین بار است که محققین نشان داده‌اند پلی استروژن می‌تواند فرا رشد سلول‌های عصبی را بدون استفاده از فاکتورهای رشد تقویت کند. مبحث انتقال دار به طناب نخاعی آسیب دیده یک بحث واقعا چالش برانگیز است و یافتن راهکارهایی از این دست می‌تواند موجب افزایش امید در بیماران ضایعه نخاعی باشد که تعداد آنها نیز کم نیست. منبع

بازدیدها: 89

بهبود فلج نخاعی با تحریک الکتریکی

متخصصان با تحریک الکتریکی نخاع بیمار مبتلا به پاراپلژی یا فلج کامل، توانایی مجدد حرکت پاها و راه رفتن دوباره را پس از ۴۴ ماه به وی اهدا کردند. پاراپلژی به معنی فلج کامل عضلات است که بیشتر در پاها و پس از آسیب به مهره‌ها مشاهده می‌شود. بیماران پاراپلژی معمولا از ناحیه پا و پایین تنه کاملا فلج هستند و در بیشتر موارد به بی‌اختیاری ادرار مبتلا می‌شوند. متخصصان پس از نصب ایمپلنت تحریک عصبی نخاع دوباره به این بیمار فلج که در حادثه تصادف با موتورسیکلت فلج شده بود توانایی راه رفتن و ایستان بخشیدند. بیمار ٣٢ ساله از ناحیه کمر به پایین کاملا فلج بود، به‌ طوری‌ که پس از ٨٠ جلسه فیزیوتراپی اثری از پیشرفت در درمان وی مشاهده نشده بود. در شیوه جدید تحریک عصبی نخاع، ایمپلنت تولیدکننده پالس‌های الکتریکی در قسمت زیرین نخاع آسیب‌دیده قرار می‌گیرد. متخصصان معتقدند که ایمپلنت جدید با بیدار کردن اعصاب به خواب رفته در ناحیه نخاع با استفاده از تحریک الکتریکی اپیدورال عامل اصلی بهبود این بیمار است. توانایی تحرک انسان نیازمند مسیر سالم عصبی برای حرکت سریع پالس‌های الکتریکی در طول نخاع و پس از آزاد شدن از مغز است. در ضایعات نخاعی ارتباط الکتریکی قسمت آسیب‌دیده از طریق نخاع با مغز قطع شده و عضلات پایین‌تنه از کنترل انسان خارج می‌شوند. در شیوه جدید درمان فلج کامل پزشکان با نصب محرک عصبی در زیر قسمت آسیب‌دیده و سیم‌کشی مصنوعی آن به گره عصبی کنترل حرکات یا CPG نخاع، در پیدایش کانال‌های عصبی جدید در مغز کمک کنند. منبع

بازدیدها: 272

کنترل مثانه

افرادی که دچار آسیب نخاعی می‌شوند با چالش‌های بسیار زیادی مواجه هستند که راه رفتن مجدد یکی از کوچک ترین‌های آنها محسوب می‌شود. به همین منظور محققین کمبریج به دنبال راهی هستند که بتوانند کیفیت زندگی این افراد را افزایش دهند.  آسیب نخاعی از بسیاری جهات یک بیماری تستوسترونی است به این معنی که از هر پنج مورد آسیب‌های نخاعی، چهار مورد آنها در مردان اتفاق می‌افتد که شیوع آن هم بیشتر در اوایل سن بلوغ است. در نتیجه ارزیابی خطر وقوع این امر در مردان امری لازم است. شاید تعجب آور نباشد که وقتی از بسیاری از این بیماران در مورد اولویت هایشان در صورت سلامت سوال پرسیده می‌شود آن ها ابتدا به داشتن فعالیت جنسی و سپس توانایی حرکت دست و پا اشاره می‌کنند. راه رفتن و کنترل مثانه و ادرار اولویت‌های بعدی آنها محسوب می‌شود. در حال حاضر احیای عملکرد مثانه و کنترل ادرار یکی از چالش های اصلی است و بیماران مجبورند که مثانه‌شان را با سم بوتولینیون توکسین(بوتاکس) پر کنند تا آن را فلج کنند و بوسیله کاتتر چند بار در روز آن را تخلیه کنند. این شاید روشی ساده باشد اما استفاده از کاتتر می‌تواند منجر به عفونت و اسکار در بافت پیشابراه شود. برای حل این مشکل دکتر Fawcett و همکارانش در کمبریج ابتدا از دستگاهی موسوم به Brindley device‌استفاده کرده‌اند که ایمپلنتی است که به صورت یک محرک خارجی دستی عمل می‌کند و با انقباض مثانه به تخلیه شدن آن کمک می‌کند. این دستگاه نیز با مشکلاتی همراه است که از جمله آنها تضعیف کردن اعصاب حسی است که از لگن به نخاع می‌روند و در نتیجه این امر عضلات لگنی ضعیف شده و عملکرد جنسی از دست می‌رود. در ادامه، آنها ورژن بیورباتیکی از دستگاه Brindley را تولید کردند که سیگنال‌ها را از اعصاب حسی لگن دریافت می‌کند و پاسخ می‌دهد و در نتیجه این آسیب را قطع نمی‌کند. این سیگنال‌ها مانع تخلیه بی‌اختیار مثانه در زمان تحت فشار قرار گرفتن می‌شود و به بیماران اعلام می‌کند که مثانه آنها تا چه حد پر شده است و چگونه می‌توانند با استفاده از سیستمی الکترونیکی آن را تخلیه کنند. محققین امیدوارند بزودی این سیستم بیوروباتیک را وارد بازار جهانی کنند تا بیماران زیادی بتوانند از آنها نفع ببرند.منبع

بازدیدها: 62

درمان نخاع با علم نانو

محققان آمریکایی می‌گویند که آنها یک ژل از طریق مهندسی نانو درست کرده اند که فیبرهای سخت شده نخاع را قادر می‌سازد که از نو بوجود آمده  و رشد کنند. به گزارش سایت پزشکان بدون مرز دانشمندان دانشگاه نورث وسترن گفتند از آنجا که فیبرهای عصبی آسیب دیده نمی توانند دوباره رشد کنند،جراحت‌های نخاعی اغلب به فلج‌های دائمی و کاهش حس منجر می‌شوند.هرچند فیبرهای عصبی یا آکسون‌ها توانایی رشد مجدد دارند اما دوباره رشد نمی کنند زیرا بافت اسکار(scarیا نسج سفیدی لیفی که در پایان التیام زخم به خصوص در پوست برجای می‌ماند) که اطراف زخم ایجاد می‌شود، جلوی رشد آنها را می‌گیرد. دانشمندان گفتند، این نانو ژل که در دانشکده پزشکی دانشگاه فاینبرگ ابداع شده است از تشکیل بافت اسکار جلوگیری می‌کند و فیبرهای سخت شده نخاع را قادر می‌سازد تا از نو ایجاد شوند و رشد کنند. این ژل بصورت مایع در نخاع تزریق می‌شود و در چارچوبی که از فیبرهای جدید عصبی حمایت می‌کند، سوار می‌شود.زمانیکه این ژل به موش‌ها ی مبتلا به جراحت نخاع تزریق شد پس از شش هفته توانایی این حیوانات برای استفاده از پاهای عقبی شان و راه رفتن بطور چشمگیری افزایش یافت. اما دکتر کسلر تاکید کرد که آنچه روی موشها موثر واقع شده است، الزاما در انسانها نیز موثر نخواهد بود
 
پاپوش: شاید روزی گروهی از دانشمندان به نتیجه برسن که برای ترمیم نخاع از چند روش درمانی هم زمان استفاده کنند، اینطوری شاید نخاع اونقدر رشد  کنه که  از چشم آدم  بزنه بیروووووون

ایمپلنت مغزی از جنس ابریشم در درمان آسیب نخاعی

 لینک دوستان من

بازدیدها: 178