۱۳۸۴-۱۱-۷
سپندار مذگان
چند سالیست حوالی۲۶بهمن ماه (۱۴ فوریه) که میشود هیاهو و هیجان را در خیابانها میبینیم. مغازههای اجناس کادوئی لوکس و فانتزی غلغله میشود. همه جا اسمValentine به گوش میخورد. از هر بچه مدرسهای که در مورد والنتاین سوال کنی میداند که “در قرن سوم میلادی که مطابق میشود با اوایل امپراطوری ساسانی در ایران، در روم باستان فرمانروایی بوده است بنام کلودیوس دوم. کلودیوس عقاید عجیبی داشته است از جمله اینکه سربازی خوب خواهد جنگید که مجرد باشد. از این رو ازدواج را برای سربازان امپراطوری روم قدغن میکند. کلودیوس به قدری بیرحم وفرمانش به اندازهای قاطع بود که هیچ کس جرات کمک به ازدواج سربازان را نداشت.اما کشیشی به نام والنتیوس(والنتاین) مخفیانه عقد سربازان رومی را با دختران محبوبشان جاری میکرد.کلودیوس دوم از این جریان خبردار میشود و دستور می دهد که والنتاین را به زندان بیندازند. والنتاین در زندان عاشق دختر زندانبان میشود .سرانجام کشیش به جرم جاری کردن عقد عشاق، با قلبی عاشق اعدام میشود…بنابراین او را به عنوان فدایی و شهید راه عشق میدانند و از آن زمان نهاد و سمبلی میشود برای عشق!” اما کمتر کسی است که بداند در ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد، که از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است! جالب است بدانید که این روز در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با۲۹ بهمن، یعنی تنها ۳ روز پس از والنتاین فرنگی! این روز “سپندار مذگان” یا
“اسفندار مذگان” نام داشته است. فلسفه بزرگداشتن این روز به عنوان “روز عشق” به این صورت بوده است که در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب میکردند و علاوه بر اینکه ماهها اسم داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. بعنوان مثال روز اول “روز اهورا مزدا”، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، اندیشه) که نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی “بهترین راستی و پاکی” که باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی “شاهی و فرمانروایی آرمانی” که خاص خداوند است و روز پنجم “سپندار مذ” بوده است. سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق می ورزد. زشت و زیبا را به یک چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان میدهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندار مذگان را بعنوان نماد عشق می پنداشتند. در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی میشده است که در همان روز که نامش با نام ماه مقارن می شد، جشنی ترتیب میدادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلا شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و که در ماه مهر، “مهرگان” لقب میگرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندار مذ یا اسفندار مذ نام داشت که در ماه دوازدهم سال که آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشنی با همین عنوان میگرفتند. سپندار مذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا میکردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه میدادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت میکردند. ملت ایران از جمله ملت هایی است که زندگیاش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است (برعکس امروز) و به مناسبتهای گوناگون جشن میگرفتند و با سرور و شادمانی روزگار میگذراندهاند. این جشنها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خوی، فلسفه حیات و کلا جهان بینی ایرانیان باستان است. شاید هنوز دیر نشده باشد که روز عشق را از ۲۶بهمن(Valentine) به ۲۹ بهمن(سپندار مذگان ایرانیان باستان) منتقل کنیم. نویسنده: لیدا آیلار
پاورقی: از سیم تلفن توکار ساختمان برای اتصال به اینترنت استفاده نکنید, زیرا سیمهای برق روی سیم تلفن تاثیر منفی الکترو مغناطیسی میگذارند و باعث میشن که بسیار بد به
اینترنت متصل بشید و مرتب اینترنتتون قطع بشه و سرعت ارسال و دریافتتون هم بسیار کم بشه. حتما برای کامپیوترتون یه رشته سیم سوا از زیر فرش بکشید و تاثیر مثبتش را
ببینید و از خودتون حال در وکنید.
عکس ام آر آی از نخاع آسیب دیده
یه وبسایت انگلیسی برای نخاعیها