سلام و درودهاي بهاري حضور انور شما عزيز گرامي
هفته ي پيش داستان تا اونجا رسيد كه گفتم :
من توي منزل اونقدر خوش ميگذرونم كه خيلي به بيرون رفتن احتياج
پيدا نمي كنم . حالا دونباله ماجرا :
زير بناي طبقه بالاي منزل 100 متر است . تخت خواب من در اطاق پذيرايي است
كه 21 متر وسعت داره توي اتاق مبل نداريم , تلويزيون از من 4 متر فاصله داره و
پنجره ي اطاق كه روبه جنوب و خورشيد عالم تاب است و از من 2 متر فاصله داره
كامپيوتر هندلي ما در اطاق خواب مجاور پذيرايي است .
بنده طي روز و شب معمولا اين كار ها را انجام مي دهم :
صبح ساعت 9 بيدار مي شوم ,و نيم وقت صبحانه است ,
سه لقمه نان و كره و مربا با يك ليوان چاي و يك ليوان شير .
تا ساعت 10 راديو گوش مي دهم , بعد
برنامه كودك شبكه 2 را مي بينم بخصوص شنبه و چهار شنبه ها كه
خاله نگار و تربچه جون برنامه دارن ,
شما هم ببينيد , درون مرزي ها را ميگم ,
تربچه جون محشر است,خالش بيشتر
بعد وقت مراسم تخمه شكنون و حلويزيون بينون است .
(( من به تلويزيون , بر وزن حلزون , ميگم حلويزيون ))
من صدا و سيماي اين خانم را خيلي دوست دارم .
خودش كه نيست همين عكسش ما را بس است .
سه تا از عكس هاي زيباي او اينجا است :
( 1 – 2 – 3 ) بگذريم .
ساعت 13 و 30 هر روز وقت نهار است .
بعد از نهار و اخبار ساعت 14, وقت لالا ميرسه ,
تا ساعت 17 اي 18 كه وقت
چاي عصر گاهي مي رسه . بعد , وقت
كار فرهنگي(كامپيوتر بازي) است , كه
تقريبا 3 ساعتي طول ميكشه
در اين زمان كوتاه , بايد به ايمل ها جواب بدهم
جواب پيام هاي وبلاگ را بدهم و هم بايد مطلب نو بنويسم .
من كم روي ويلچير ميشينم چون هنگام نشستن به مثانه ي من فشار وارد ميشه
و من نمي خواهم كه براي بار چهارم اين قسمت از بدنم را به تيغ تيز جراح بسپارم
پيشگيري ميكنم كه به درمان نيازمند نشم .
بعد هم وقت شام و حدود ساعت 24 وقت لالا ميرسه .
چون روز ها مي خوابم شبها تا نزديك سحر بيدار هستم و به
راديو فردا گوش مي دهم . والبته كمي هم فكر ميكنم .
دوباره روز ازنو و ........ .
مي بينيد كه دايره ي زندگي من خيلي كوچك و محدود است .
البته فكر نكنيد كه من از اين نوع زندگي نا خرسند هستم , بر عكس
خيلي هم از زندگي شاهانه كه همه اش بخور و بخواب است راضي هستم ,
چون : مجبور نيستم كار هايي را كه دوست ندارم انجام دهم .
(در اين مورد بعداً بيشتر خواهم نگاشت)
خوب چون من كار هاي زيادي ندارم كه انجام بدهم پس همين باعث ميشه كه
من چيز هاي زيادي براي بيان كردن نداشته باشم و
دير به دير مطلب نو و تازه بنويسم .
حالا اينجا (در اين كشكول مجازي) , سعي ميكنم هفته اي يك بار مطلب
نو اضافه كنم ,, البته اگر بتوانم مطالبي قابل و در خور شأن شما
عزيز گران قدر و گران مايه بنويسم .
حتما سئوالات ذهن زيباي شما ميتواند به من ايده و خط بدهد ,
اگر قابل بدانيد و سئوالات خود را مطرح كنيد .
از همه لطف و توجه شما عزيزان گرامي كمال تشكر و سپاس را دارم و
اميدوارم كه , بنده را به دليل كم كار كردن با كامپيوتر و دير پاسخ گفتن به
پيام هاي محبت آميزتان ببخشيد .
به اميد نيكبختي و بهروزي و تندرستي شما و آزادي و آبادي ايران عزيز